Michel Akkermans surveys the Belgian start-up landscape: “Entrepreneurship shouldn't actually become a lifestyle activity” (NL)

There is no shortage of young entrepreneurs in our country, but they sometimes lack a pronounced focus on the market and on customers, according to serial entrepreneur and venture capitalist Michel Akkermans. The founder of FICS - according to Akkermans the very first unicorn in our country - and of the successful fintech company Clear2Pay, knows the Belgian start-up scene like the back of his hand and has been particularly active in recent years as a director and investor (including at Volta Ventures). “Every entrepreneur has the right to fail, but let's not build a cult around that now either.”

--

 

Aan jonge ondernemers geen gebrek in ons land maar het ontbreekt hen soms aan een uitgesproken focus op de markt en op klanten, vindt serial entrepreneur én venture capitalist Michel Akkermans. De oprichter van FICS - volgens Akkermans de allereerste unicorn in ons land - en van het succesvolle fintechbedrijf Clear2Pay, kent de Belgische start-upscène als zijn broekzak en was de voorbije jaren bijzonder actief als bestuurder en investeerder (onder meer bij Volta Ventures). “Iedere ondernemer heeft het recht te falen, maar laat ons daar nu ook geen cultus rond opbouwen.

Eind jaren tachtig – hij was toen amper 28 - richtte Michel Akkermans zijn eerste bedrijf op: FICS, gespecialiseerd in software voor de financiële sector. Hij was op dat moment nog aan de slag bij JP Morgan, en zag al snel in dat de razendsnelle opmars van IT-technologie op termijn ook een grote impact zou hebben op de wijze waarop banken konden interageren met hun klanten.

“Mijn entourage verklaarde me gek”, blikt hij terug. “Wie geeft er nu een mooie carrière bij zo’n Amerikaanse bank op om zich in een onzeker ondernemersavontuur te storten? Het ondernemingsklimaat in België verschilde toen ook nog fundamenteel van dat van vandaag: er waren uiteraard wel ondernemers, maar het was bijzonder lastig om investeerders te vinden.”

“Ik had toen ook nog nooit van venture capital gehoord, en heb FICS met eigen spaargeld uit de grond gestampt. Dat bedrijf was overigens vanaf dag één winstgevend, en pas in 1996 heb ik een eerste venture capitalist aan boord gehaald. Al was het eerder omgekeerd: het Amerikaanse General Atlantic is bij mij komen aankloppen.”


Ruim 25 jaar later is dat ondernemingsklimaat in ons land ingrijpend veranderd: ondernemen is hipper dan ooit, en jonge starters kunnen een beroep doen op een heel aantal uiteenlopende financieringskanalen. We zijn er dus een heel eind op vooruitgegaan?

“Ongetwijfeld. Aan risicokapitaalverschaffers is er anno 2021 geen gebrek meer – ik ben er nu zelf ook één – en er is in ons land een breed ecosysteem ontstaan om beloftevolle nieuwe initiatieven te ondersteunen.”

Ondernemen is misschien net iets te hip geworden, waardoor sommige starters al eens uit het oog durven te verliezen dat je als ondernemer in eerste instantie iets moet maken of creëren dat toegevoegde waarde levert

Tegelijk zie ik ook een aantal minder positieve neveneffecten. Ondernemen is misschien net iets te hip geworden, waardoor sommige starters al eens uit het oog durven te verliezen dat je als ondernemer in eerste instantie iets moet maken of creëren dat toegevoegde waarde levert. Aan de maatschappij, en voornamelijk aan klanten. Je bent geen succesvol ondernemer alleen omdat je je dagen slijt in een of andere blitse accelerator of incubator en vervolgens overleeft op basis van venture kapitaal of subsidies. Dit verklaart misschien ook waarom er vandaag toch nog heel wat starters mislukken: ze werken niet vanuit een economisch ondersteund businessplan.”


Misschien is er gewoonweg ook niets mis met wilde ideeën die niet van bij het begin economisch onderbouwd zijn, zolang je iemand bereid vindt om daarin te investeren. Is dit nu net niet de essentie van ondernemen?

“Een ondernemer is voor mij maar geslaagd als die effectief ook klanten vindt die bereid zijn te betalen voor de dienst of het product dat hij of zij aanbiedt. Wie producten of diensten gratis weggeeft of fijne feestjes organiseert met opgehaald geld, is geen ondernemer, zelfs niet als hij daarvoor een bron van financiering kan aanboren.”

“Financiering is iets heel anders dan inkomsten, en op termijn overleef je niet zonder betalende klanten. Bovendien is het ergens ook een verspilling van middelen en energie, soms zelfs van gemeenschapsgeld. Iedere ondernemer heeft het recht te falen, maar laat ons daar nu ook geen cultus rond opbouwen. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat je als mislukte ondernemer het sprekerscircuit afdweilt en daar dan nog applaus voor krijgt ook? Dit gaat me toch iets te ver. Ondernemen moet geen lifestyle-activiteit wordt.”


Heb je dan het gevoel dat de Belgische ondernemersscène soms iets te veel die kant uit gaat?

“Ik denk het wel, eerlijk gezegd. Ik heb geen probleem met Work hard, play hard, maar we moeten wel de juiste volgorde aanhouden. Ik zie net iets te vaak mensen opduiken die er haast een sport van maken om geld op te halen, daar vervolgens een aantal maanden op te teren, en vervolgens opnieuw op zoek te gaan naar vers kapitaal.”

Ik zie net iets te vaak mensen opduiken die er haast een sport van maken om geld op te halen, daar vervolgens een aantal maanden op te teren, en vervolgens opnieuw op zoek te gaan naar vers kapitaal

“Dit gezegd zijnde: er zit vandaag natuurlijk ook heel veel kapitaal in de markt, waardoor jonge starters ook een beroep kunnen doen op veel meer kanalen. Persoonlijk heb ik intussen al geïnvesteerd in een twintigtal bedrijven, maar daarbij primeerde altijd de focus op de markt en op de klanten.”


Hoeveel aanvragen tot financiering ontvang jij jaarlijks?

“Ik schat minstens tweeduizend, en dat aantal is de voorbije jaren inderdaad significant gestegen. Ik investeer zowel vanuit mijn privékapitaal als vanuit Volta Ventures, waarvan ik voorzitter ben.”


Aan welke criteria moet een start-up die bij jou komt aankloppen dan in eerste instantie voldoen? Niet bij elke starter is het marktpotentieel al van bij aanvang heel duidelijk, zeker niet als het om hoogtechnologische producten of diensten gaat?

Laat ons zeggen dat ik vrij Darwiniaans te werk ga (lacht). Het begint al met een fatsoenlijke mail en een goede beknopte omschrijving van het businessidee. Mensen die me laten weten dat ze graag eens een praatje komen maken omdat ze een fantastisch idee hebben, komen er doorgaans niet in. In tweede instantie probeer ik me te beperken tot voorstellen die ook echt binnen mijn competentiedomein vallen, al was het maar omdat ik dan zelf ook voldoende toegevoegde waarde kan aanleveren.”

“Vervolgens krijgen die ondernemers de kans om hun voorstel hier te komen presenteren, en daarbij let ik ook op de samenstelling van het team. Een goed idee met een slecht team, dat werkt nooit. Een goed team, dat zijn in mijn ogen mensen die echt gedreven zijn, weten waarover ze praten, goed op elkaar ingespeeld zijn én een duidelijke toekomstvisie en klantenfocus aanhouden. Last but not least is er mijn persoonlijke inschatting van de markt: waar zitten de klanten, hoe groot is de potentiële markt en hoe competitief is die? Zonder een markt is er geen toekomst.”

Source: Bloovi

Other news